Blog Posts

Τη Δευτέρα 21.01.2019 και ώρα 18:30 θα πραγματοποιηθεί γευσιγνωσία, με τίτλο: Η τύρφη και τα μυστικά της, αποκλειστικά για τα μέλη του Greek Whisky Association, στο Casablanca Social Club, Λεωφ. Βασιλίσσης Όλγας 18, Θεσσαλονίκη.

Τα ουίσκι που θα δοκιμάσουμε εκείνο το βράδυ είναι:

Glendronach Peated 46%

• BenRiach Curiositas 10 Years 46%

• Ardbeg Uigeadail 54,2%

• Port Askaig 8 Years 45,8 % 

• Kilchoman Machir bay 46%

Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Αλέξανδρος Σουρμπάντης  

READ MORE

H πρώτη γευσιγνωσία Αγάπης του Greek Whisky Association είναι γεγονός.

Μια φορά το χρόνο έχουμε σαν στόχο να διοργανώνουμε μια δράση και τα χρήματα να πηγαίνουν για κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό. Για το έτος 2019, το Διοικητικό συμβούλιο του G.W.A αποφάσισε να στηρίξει την προσπάθεια της ‘’Φλόγας’’ Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια – παιδικός καρκίνος ( https://floga.org.gr )

Τη Παρασκευή 18.01.2019 και ώρα 20:30 θα πραγματοποιηθεί το πρώτο charity tasting αποκλειστικά για τα μέλη του Greek Whisky Association σην Αθήνα0.

Τα ουίσκι που θα δοκιμάσουμε εκείνο το βράδυ είναι:

• Balvenie 14 Peat week 2002 Speyside Single Malt Whisky (48.3%)

• Wolfburn Langskip Highland Single Malt Whisky (58%)

• Port Askaig 100° Proof Islay Single Malt Scotch Whisky (57.1%)

• Lagavulin 12 18th Release Special Releases 2018 (57.8%)

Και φυσικά θα υπάρχει και μια φιάλη έκπληξη.

Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Χρήστος Κουλιζάκης

Ο Χρήστος Κουλιζάκης τα τελευταία 20 χρόνια σπουδάζει, ζει και εργάζεται στη Βρετανία και έχει αφιερωθεί τα τελευταία 17 χρόνια στη βιομηχανία των οίνων και οινοπνευματοδών ποτών, με ειδίκευση  στο ουίσκι.

Είναι απόφοιτος του Wine and Spirits Educational Trust, Plumton Wine College και της Oddbins Academy of Whisky καθώς και Whisky Ambassador Schools των εταιρειών Bowmore Morrisons, Diageo και Edrington.

Έχει εργαστεί για τις εταιρείες Oddbins, Berry Bros. & Rudd και World of Whiskies σαν διευθυντικό στέλεχος και υπεύθυνος εκπαίδευσης καθώς και σαν ειδικός σύμβουλος εκπαίδευσης προσωπικού και γευσιγνωσίας για διάφορες εταιρείες της Βρετανίας και της Ανατολικής Ευρώπης.

Άρθρα του έχουν φιλοξενηθεί κατά καιρούς σε διάφορα περιοδικά και ιστότοπους.

Προκειμένου να συμμετάσχετε στη συγκεκριμένη εκδήλωση θα πρέπει να είστε μέλος του Greek Whisky Association

Θέσεις: 25Συντονισμός: Χρήστος Κουλιζακης

Οι θέσεις για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα είναι περιορισμένες οπότε θα τηρηθεί αυστηρά σειρά προτεραιότητας.

Για οποιαδήποτε διευκρίνηση ή πρόσθετη πληροφορία μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

 #Drink_well #Live_wel

Με εκτίμηση,

Η Ομάδα του

Greek Whisky Association

READ MORE


To Greek Whisky Association σας εύχεται καλή χρονιά και σας προσκαλεί στη πρώτη κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Βασιλόπιτας του συλλόγου που θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2019, ώρα 20:00 στο The Bar L.A.B SKG Νικολάου Πλαστήρα & Μυστακίδου 2, Καλαμαριά.

Για την ομαλή και επιτυχημένη διοργάνωση της εκδήλωσης, παρακαλούμε όπως δηλώσετε το συντομότερο δυνατό συμμετοχή, αναφέροντας το όνομα σας, είτε μέσω e-mail ( greekwhiskyassociation@gmail.com ), είτε τηλεφωνικά στο τηλέφωνο (0030 6946398686).

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθεί και κλήρωση μιας φιάλης Glenrothes 2001 Single Malt Scotch Whisky και στην κληρωτίδα θα μπουν όλα τα μέλη του Greek Whisky Association.

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα, και θα αποτελέσει μεγάλη μας χαρά να συναντήσουμε ξανά παλαιά και νέα μέλη, ώστε να ανταλλάξουμε ευχές για το νέο έτος.             

#Drink_well

#Live_well

H Ομάδα του

Greek Whisky Association


READ MORE

Τίτλος εκδήλωσης: Greek Whisky Association members only Athens Whisky Meeting

Μέρα: 09.12.2018

Ώρα: 20:00 – 22:30

The Line-Up:
✔️Rosebank 1990 -2005 by Gordon & MacPhail
✔️Glenrothes 1992-2004
✔️Old Pulteney 17 years old
✔️Glenfarclas 2004-2016 by 3 elements
✔️Glenallachie 2004-2016 by Sansibar

Ένδυση: Απογευματινό look για τον απογευματινό καφέ με φίλους ή μια Casual Friday στο γραφείο άνεφ λαιμοδέτη

👉 Ευχαριστούμε πραγματικά, μέσα από τη καρδιά μας όλα τα μέλη που παρευρέθηκαν και βοήθησαν ούτως ώστε ένα όνειρο να γίνει πραγματικότητα

👉 Ευχαριστούμε επίσης την εταιρεία Retro Gusto για τις υπέροχες σοκολάτες Jamaya και Carúpano από τη Chocolaterie de l’Opéra που δοκιμάσαμε εκείνο το βράδυ

👉 Tην εταιρεία Software Competitiveness International για τη φιλοξενία

👉 Και βέβαια ευχαριστούμε το Γιώργο Spirit Nagual Photography για τις υπέροχες φωτογραφίες

Τα καλύτερα έρχονται …

#Drink_well #Live_well

READ MORE

 

An Aberdeenshire woman who is one of only a handful of women in the ‘top job’ in the whisky industry
has been inducted into Whisky Magazine’s Hall of Fame and is the first woman in Scotch whisky to do
so.

As a Master Blender for Brown Forman’s Single Malt Scotch Whisky Distilleries, Rachel Barrie
creates some of the world’s finest single malts for The GlenDronach, BenRiach and Glenglassaugh.
Her expertise and service to the whisky industry for over 26 years was recognised by Whisky
Magazine when she was inducted into their Hall of Fame during a lunchtime ceremony on Friday 7th December.

The Hall of Fame is the highest accolade The Whisky Magazine can bestow and is their permanent
tribute honouring individuals who have made a lasting contribution to the whisky world.

Rachel’s love of whisky began in her childhood, growing up in rural Aberdeenshire, a county in
Scotland which has one of the highest concentration of distilleries in the world. Rachel studied
chemistry at the University of Edinburgh before beginning her career as a research scientist at the
Scotch Whisky Research Institute. She has received numerous industry accolades for her work
developing award-winning whiskies in addition to judging international spirits competitions and serving
on numerous industry committees. Earlier this year, Ms Barrie became the first female master blender
to be given an honorary doctorate by the University of Edinburgh.

Commenting on her induction, Brown-Forman’s Scotch brands Master Blender, Ms Barrie said:
“Being inducted into the Whisky Hall of Fame is an absolute privilege. My ambition has always been
to unlock a deeper understanding of the distillation, maturation and provenance of Scotch Whisky, to
develop and nurture richness of character and taste and celebrate it with the world; it’s wonderful to
be recognised for this.

Master Blenders and Distillers are guardians of quality: honouring the legacy and tradition of the past,
protecting spirit quality in the present, whilst innovating and continuously improving for the future. The
decisions made today provide the foundations for growth that will be built on by the master blenders
and distillers that follow. Everyday I am thankful to play my part alongside our talented distillery teams
in creating some of the finest whiskies in the world.”
Christoper Coates, Scotch Whisky Editor of Whisky Magazine said:
“Induction into the Whisky Magazine Hall of Fame is the most prestigious honour that we bestow on
members of the global whisky industry. This was a particularly special occasion as Rachel is our first
female inductee from the Scotch whisky industry and only the 55th individual to be elevated to the
Hall of Fame in the twenty-year history of our publication. For more than two decades, Dr. Rachel
Barrie has been at the forefront of developing some of our nation’s best-loved Single Malts and we
were delighted to honour her achievements.”

READ MORE

*Συνέντευξη Γιάννης Αικατερινίδης

Πως θα σας φαινόταν αν σας έλεγα ότι στο αποστακτήριο του Glen Moray δουλεύει μια Ελληνίδα και παράλληλα με τη δουλειά της σαν tour guide ολοκληρώνει σε λίγο καιρό τις σπουδές της στο Brewing and Distilling του Heriot-Watt University στο Εδιμβούργο;

Στη πρόσφατη επίσκεψή μας στο αποστακήριο του Glen Moray είχαμε τη χαρά να συναντήσουμε την Ιωάννα Ντογκαντζή, να μας ξεναγήσει στo εμβληματικό αποστακτήριο του Elgin και να μας πει δυο λογία για το πως είναι η ζωή στη Σκωτία, αλλά και πως αντιλαμβάνεται εκείνη το αγαπημένο μας απόσταγμα!

Ιωάννα καλησπέρα,

Νομίζω πως όλοι μας έχουμε μια στιγμή, μια εμπειρία, μια φιάλη που μας έκανε δούμε το ουίσκι με άλλο μάτι…

-Μπορείς να θυμηθείς τι ήταν αυτό, η πoια ετικέτα σε έκανε να αγαπήσεις το ουίσκι και να πεις: θέλω να το πάω ένα βήμα παρακάτω;

Καλησπέρα! Πάντα χαίρομαι λίγο παραπάνω όταν έχω κοινό στα τουρ που πραγματικά ενδιαφέρεται και αγαπάει το ουίσκι.

Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα δεν έπινα ουίσκι (με εξαίρεση μέσα σε cocktails, και το αγαπημένο “σφηνάκι” Jack). Είχα δοκιμάσει μόνο τα κλασσικά blends, αμφιβόλου κιόλας ποιότητας τα οποία δεν με εντυπωσίασαν.

Όταν ήρθαμε Σκωτία ήταν σαν να άνοιξαν οι πύλες του παραδείσου…

-Πως πήρατε με το σύντροφό σου την απόφαση να μετακομίσετε στη Σκωτία; Δεν ήταν δύσκολη απόφαση;

Για μας η απόφαση να μετακομίσουμε δεν ήταν δύσκολη. Θέλαμε δουλειά σε συγκεκριμένους τομείς, οι ευκαιρίες στην Ελλάδα περιορισμένες οπότε στραφήκαμε στο εξωτερικό. Σκεφτήκαμε ότι ας βρει  πρώτα δουλειά ο Αντώνης ο οποίος έχει πτυχίο ζυθοποιού που είναι σχετικά εξειδικευμένο και μετά λογικά θα έβρισκα και εγώ κάπου αλλού σαν Τεχνολόγος Τροφίμων (εξειδικευμένο μεν, πιο γενικό δε). Έστειλε πολλά βιογραφικά UK αλλά και Γερμανία (είχαμε μάλιστα αρχίσει να μαθαίνουμε γερμανικά) πήρε κάποιες απαντήσεις, έκανε συνεντεύξεις μέσω skype και αποφάσισε να πάρει τη δουλειά στο Keith Brewery. Ήρθε στο Keith και μετά από ενάμισι- δύο μήνες ήρθα και εγώ αφού είχε βρει σπίτι κλπ. Πάνω στο μήνα είχα βρει δουλειά σερβιτόρα και έστελνα βιογραφικά στην περιοχή.

-Έχεις δουλέψει σε δύο πολύ μεγάλα αποστακτήρια (Glenfiddich, Glen Moray)  με φανατικούς φίλους σε όλο το πλανήτη.  Θέλεις να μας περιγράψεις πως είναι η ζωή σε ένα αποστακτήριο;

Η δουλειά στο Glenfiddich ήταν εποχιακή και για μένα κάτι σαν test drive. Ήθελα να δω πως λειτουργεί ένα αποστακτήριο γιατί σκεφτόμουν ότι είναι μια λογική εξέλιξη αν είσαι τεχνολόγος τροφίμων στην Σκωτία. Κατέληξα ότι μου άρεσε και αποφάσισα να κάνω το μεταπτυχιακό Brewing and Distilling με το Heriot-Watt σαν φοιτήτρια εξ αποστάσεως. Βρήκα και την μόνιμη δουλειά στο Glen Moray που έχουμε πολύ καλό team και έδεσε το θέμα. Γενικά τα αποστακτήρια παρόλο που μιλάμε για μεγάλες βιομηχανίες είναι πολύ προσεγμένα, βρίσκονται σε μαγευτικές τοποθεσίες αλλά ειδικά για τα μεγαλύτερα αν δουλεύεις παραγωγή είναι μια μοναχική δουλειά. Η αυτοματοποίηση είναι σε τέτοιο βαθμό που η παραγωγή ανά βάρδια απαιτεί μόνο δύο άτομα. Αν είσαι tour guide τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Έρχεσαι σε επαφή με ΠΟΛΥ κόσμο, αντιπροσωπεύεις την εταιρεία και το brand. Ο άντρας μου αστειεύεται πολλές φορές ότι «κάνω βόλτες τον κόσμο γύρω γύρω» αλλά όπως κάθε δουλειά έχει τις δυσκολίες και τις προκλήσεις της.

-Τι πιστεύεις ότι ζητάει ένας επισκέπτης όταν επιλέγει να κάνει ένα distillery tour;

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι επισκέπτη. Είναι αυτοί που επισκέπτονται τη Σκωτία και έρχονται γιατί είναι “must” η επίσκεψη σε αποστακτήριο. Πολλές φορές δεν τους αρέσει καν το ουίσκι. Υπάρχουν πάντα οι «πωρωμένοι» που θέλουν να πάνε σε όλα τα αποστακτήρια και κρατάνε σημειώσεις για την παραγωγή (you know who you are 😉 ), οικογένειες που απλά θέλουν μια διαφορετική έξοδο… Ο καθένας έχει άλλες προτεραιότητες και πάντα προσπαθούμε να τις καλύψουμε. Επίσης είναι αρκετός κόσμος που έρχεται μόνο για tastings.

-Πως και που φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 10 χρόνια;

Θέλω να πιστεύω ότι θα είμαι ακόμα Σκωτία. Δεν υπάρχει πλάνο επιστροφής στην Ελλάδα, αλλά δεν αποκλείω κάποια άλλη χώρα. Θα είμαι στο χώρο αλλά δεν είμαι απόλυτη ως προς το ουίσκι συγκεκριμένα. Μπορεί να είναι μπύρα ή κάποια άλλο απόσταγμα, τζιν για παράδειγμα.

-Νομίζεις ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί στην Ελλάδα ένα αποστακτήριο ουίσκι ή είναι άπιαστο όνειρο;

Με κεφάλαιο ΟΛΑ γίνονται. Θα έπρεπε να υπάρχει κατάλληλη υποδομή για την ωρίμανση λόγω υψηλών θερμοκρασιών που σημαίνει έξτρα κόστος αλλά δε βλέπω το λόγο να είναι ένα ανέφικτο προτζεκτ. Δεν έχω ιδέα όμως τι απήχηση θα είχε στον κόσμο και αν αξίζει μια τέτοια επένδυση.

-Τι γνώμη έχει για τη ραγδαία αύξηση στις πωλήσεις του ουίσκι σε παγκόσμιο επίπεδο; Μόδα είναι θα περάσει ή το ουίσκι ήρθε για να μείνει;

Μεγάλη κουβέντα και δεν έχω ούτε τις γνώσεις, ούτε τα στοιχεία για να υποστηρίξω κάποια θέση. Δεδομένου ότι πολλά αποστακτήρια επεκτείνονται και επενδύουν εκατομμύρια (τρανταχτό παράδειγμα το Macallan) μπορούμε να πούμε ότι έχουν κάνει την έρευνα τους και προβλέπουν άνοδο στις πωλήσεις στις επόμενες δεκαετίες. Από την άλλη υπήρξε μια «εξάντληση» του παλιού στοκ στις αποθήκες με αποτέλεσμα την αύξηση των NAS, και με πολλούς φίλους του ουίσκι να μιλάνε για χαμηλή ποιότητα. Η πικρή αλήθεια είναι ότι είναι ότι το ουίσκι αποτελεί μια μεγάλη βιομηχανία,  και παρόλο το μάρκετινγκ σχετικά με «εμμονή στην παράδοση» κλπ αυτό που κοιτάζει στο τέλος της μέρας είναι το κέρδος.

-H επαγγελματική σου ενασχόληση στη βιομηχανία του ουίσκι σε κάνει να βλέπεις το ουίσκι με άλλο μάτι ή παραμένεις ακόμα και τώρα μια ρομαντική φίλη του ουίσκι;

Mε ότι τρώγεται και πίνεται εγώ δεν είμαι ρομαντική (ακούγονται γέλια). Καλές και τέλειες οι ιστορίες για το στήσιμο πολλών αποστακτηρίων, πέτρα-πέτρα με όλη την οικογένεια να βοηθάει αλλά μιλάμε για κολοσσούς πλέον. Σκεφτείτε μόνο DIAGEO και Pernot-Ricard. To ουίσκι μου αρέσει, θα το πιώ και θα το χαρώ και εκείνη την ώρα μπορεί να σκέφτομαι «πω πω γ@μ@ει -εεε τι ωραίο dram ήθελα να πω» αλλά δεν έχω ψευδαισθήσεις ως προς την παραγωγή του.

-Εσύ κανένα Masterclass πότε θα κάνεις; (ξανακούγονται γέλια) Θέλεις να σχολιάσεις το γεγονός ότι κάθε μέρα βλέπουμε να ξεπετάγονται καινούριοι Masters, Teachers, Lords κ.λ.π; 

Βρήκες άνθρωπο, γιατί σου έχω πει την άποψη μου. Μάστερς είναι λίγοι, που σημαίνει ότι μόνο αυτοί θα έπρεπε να κάνουν masterclass. Για μένα θα έπρεπε να λέγονται απλά tastings αλλά τι να κάνεις, καταραμένο marketing παντού. Σίγουρα υπάρχουν λιγότερο και περισσότερο qualified άτομα εκεί έξω. Στο κατά κάτω της γραφής όλοι έχουμε στόμα και μύτη, και αν η δικιά μας η μυτούλα δεν πιάνει τις ντελικάτες νότες του ανθισμένου γερανιού στις κορφές του τάδε λόφου, δεν πάει να λέει ο Master… (κλαίω) Να σου πω πως φτιάχνονται τα ουίσκι μας ξέρω, τι βαρέλια, πόσο καιρό, finish, first fill κ.λ.π ακόμα και τα tasting notes αλλά αυτό δεν με κάνει μάστερ αλλά καλό παπαγαλάκι.

-Βλέπουμε τα non age statement  (NAS) whisky να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο νομίζεις ότι αυτό θα επηρεάσει αρνητικά τη βιομηχανία μακροπρόθεσμα ή πίστευες ότι όσο περισσότερες επιλογές τόσο καλύτερο για το καταναλωτή;

Εν μέρει το ανέφερα πριν, αλλά να προσθέσω ότι για μένα, (βλέποντας τις πωλήσεις που γίνονται στο visitor center προφανώς) καλό είναι να υπάρχει ποικιλία για τον καταναλωτή. Μην ξεχνάμε ότι δεν έχουν όλοι τις ίδιες οικονομικές δυνατότητες οπότε τα NAS δίνουν την ευκαιρία να αγοράσει κάποιος ένα αξιοπρεπές ουίσκι σε προσιτή τιμή. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσος κόσμος (not whisky drinkers) μου λέει στα tastings ότι τα NAS τους φαίνονται πιο smooth από κάποια 12αρια ή 15άρια. Ή πόσες φορές μετάνιωσα γιατί έδωσα για δοκιμή cask strength ουίσκι για να μου πούνε ότι είναι “undrinkable”. Αλλά θεωρώ κρίμα από την άλλη να εκλείψουν από την αγορά ουίσκι μεγαλύτερης ηλικίας (ή να εκτοξευθεί η τιμή τους στα ύψη λόγω περιορισμένης προσφοράς). Προσωπικά πάντως και έχοντας δοκιμάσει και μερικά ουίσκι 30φευγα χρονών, είμαι φαν των 12-25 ετών. Ότι παραπάνω έχω δοκιμάσει ηλικιακά δεν μου «κάνει»

-Tρεις ετικέτες που θεωρείς ότι αξίζουν μια θέση στο Hall of Fame του Whisky αλλά και τρεις απογοητεύσεις που δεν στάθηκαν αντάξιες των προσδοκιών σου;

Δεν είμαι άνθρωπος που ζώ με top three ή five ή ten  (είναι αλήθεια αυτό, αλλά τι καλά απέφυγα και την ερώτηση -γέλια). Αλλά θα σου πω ΕΝΑ συγκεκριμένο ουίσκι που δεν μπορώ καθόλου και θα με σταυρώσεις και εσύ και όλοi: Glenfarclas 105. Why… just why???

-Θέλεις να πεις κάτι στους φίλους του ουίσκι που μας διαβάζουν αυτή τη στιγμή και δεν είχαν την ευκαιρία να επισκεφτούν κάποιο αποστακτήριο ουίσκι;

Αν σας δοθεί η ευκαιρία να πάτε, θα βρεθείτε σε έναν όμορφο χώρο , γεμάτο αρώματα και γεύσεις, πιστεύω θα είναι μια εμπειρία που θα θυμάστε για καιρό. Βέβαια πάντα υπάρχει η πιθανότητα, από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, να μην θυμάστε ούτε το όνομά σας μετά από μια τέτοια επίσκεψη…. Αστειεύομαι φυσικά 😛

—– Και για το τέλος….. Πέντε ερωτήσεις σε 30 δευτερόλεπτα:

1)To peat or not to peat;

Not to peat

2)Η ηλικία είναι απλά ένας αριθμός σε μια ετικέτα ή όσο πιο παλιό τόσο πιο καλό;

Η ηλικία σου δίνει απλά έναν αριθμό, το αποτέλεσμα μετράει 😉

3)Καλύτερο whisky bar που έχεις πάει στη Σκωτία;

To quaich (αριθμεί πάνω από 700 ετικέτες το συγκεκριμένο Bar) εδώ στο διπλανό χωριό 😛 λόγω ποικιλίας

4)Αγαπημένο αποστακτήριο εκτός Σκωτίας;

Έχει αποστακτήρια εκτός Σκωτίας???????

5)Συλλέγοντας ουίσκι… ευλογία ή κατάρα;

Από ότι μου λένε οι φίλοι που συλλέγουν…. κατάρα, εγώ δεν το έχω με τη συλλογή.

Η Ιωάννα εκτός από πάρα πολλές γνώσεις πάνω στο ουίσκι έχει και μεγάλο μεράκι για αυτό που κάνει. Αυθεντική και με αφοπλιστική ειλικρίνεια, πράγμα σπάνιο στη βιομηχανία του ουίσκι, είναι από εκείνους τους ανθρώπους που δεν χρειάζεσαι πολύ ώρα για να καταλάβεις ότι είναι μια πραγματική Whisky Lover και αυτό το αντιλαμβάνονται αμέσως όλοι οι επισκέπτες του αποστακτηρίου που κάνουν το distillery tour μαζί της.

Εμείς θέλουμε να της ευχηθούμε ολόψυχα ότι καλύτερο και θα χαρούμε να συνεχίσουμε την κουβέντα μας όταν με το καλό έρθει με το σύντροφό της Αντώνη στην Ελλάδα για διακοπές….

Λέτε να έχουμε σε λίγο καιρό την πρώτη Ελληνίδα DM;

Δημοσιεύτηκε στο travelandwhisky.eu

READ MORE

Το Whisky Live, το κορυφαίο premium whisky event, με περισσότερες από 45 ετήσιες εκδηλώσεις ανά τον κόσμο, μετά την περσινή 1η επιτυχημένη διοργάνωση στη Θεσσαλονίκη, επιστρέφει στην Ελλάδα για δεύτερη χρονιά. Δύο events σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα υπόσχονται στους επισκέπτες μια μοναδική εμπειρία πολυτέλειας που ζωντανεύει τις αισθήσεις.

To event θα φιλοξενηθεί στην Θεσσαλονίκη την Τετάρτη 28 Νοεμβρίου στο Makedonia Palace και στην Αθήνα την Παρασκευή 14 και το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου στο Helexpo Maroussi, προσφέροντας σε ολους τους επισκέπτες του premium whiskies και spirits, single malts, σπάνιες εμφιαλώσεις, βραβευμένα labels, νέες κυκλοφορίες, επιλεγμένα whisky cocktails, καθώς και brands που δεν εισάγωνται στην ελληνική αγορά.

 

Το κόστος ενός VIP εισιτηρίου ξεκινά από 30€ αλλά οι λάτρεις της πολυτέλειας και οι aficionados του whisky μπορούν να προμηθευτούν ένα από τα περιορισμένης διαθεσιμότητας Exclusive εισιτήρια, για να δοκιμάσουν στο ειδικό ποτήρι γευσιγνωσίας Glencairn, μία πρόσθετη πρόσθετη σειρά από 23 extra premium labels, τα οποία έχουν επιλεγεί μόνο για εκείνους.

Την απόλαυση θα απογειώσουν οι gourmet δημιουργίες finger food από επιλεγμένα εστιατόρια, προϊόντα υψηλής ποιότητας και τους Executive Chefs της ETOILE by Les Chefs. Μέσα από ένα “παιχνίδι” με τις γεύσεις και τα αρώματα, θα ανακαλύψετε νέους και κλασικούς συνδυασμούς με τα labels που θα δοκιμάσετε και θα μυηθείτε στην τέχνη του food pairing.

Ta “Oscars” των Whiskies, τον θεσμό των World Whiskies Awards, θα παρουσιάσει για πρώτη φορά στην Ελλάδα ο Πρόεδρος τους κ. Rob Allanson, o οποίος θα ξεναγήσει το κοινό στις κατηγορίες των “World Best” και θα μιλήσει για τα labels που έχουν διακριθεί το 2018.

Ο κ. Allanson, στο πλαίσιο των διοργανώσεων σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, θα διεξάγει 3 premium masterclasses με ειδικές σπάνιες εμφιαλώσεις, από τα συνολικα 22 masterclasses και tasting sessions που θα προσφέρει το Whisky Live στους επισκέπτες των δύο events.

Το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να απολαύσει και 6 masterclasses με θέμα «Food Pairing with Whisky” από τον διακεκριμένο Whisky Expert κ. Πέτρο Χαριζόπουλο, ο οποίος το 2018 ανακυρήχθηκε ως Ambassador του Whisky Live στην Ελλάδα και αποτελεί τον πρώτο regional Ambassador του θεσμού.

Και όσοι από τους παρευρισκόμενους επιθυμούν να προμηθευτούν τα spirits της επιλογής τους,  το WL Shop, το οποίο λειτουργεί με τη συνεργασία της Κάβας Ανθίδη, θα προσφέρει τα premium ποτά σε ειδικές προνομιακές τιμές.

Όπως αναφέρει η Managing Director του Whisky Live για την Νοτιοανατολική Ευρώπη, κ. Τερέζα Κόνσολα, η Θεσσαλονίκη, η Αθήνα και η Λεμεσσός ανήκουν πλέον στις 45 πόλεις που έχουν επιλεγεί ανά τον κόσμο για να μυήσουν το κοινό στην κουλτούρα τoυ whisky και της απόλαυσης του Luxury Sampling.

Το Whisky Live είναι responsible drinking event και στηρίζει την υπεύθυνη κατανάλωση. Η είσοδος στην εκδήλωση επιτρέπεται σε άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω.

Εισιτήρια μπορεί κανείς να προμηθευτεί online από το Viva.gr:

Για τη Θεσσαλονίκη εδώ

Για την Αθήνα εδώ

READ MORE
γράφει ο Μανώλης Μαθιουδάκης από το whisky beat

 

Τι σου έρχεται πρώτο στο μυαλό όταν ακούς τη λέξη whisky; Ένα όμορφο bar; Ένα αγαπημένο πρόσωπο; Ένα παραμυθένιο σκωτσέζικο τοπίο; Ίσως όλα αυτά μαζί και ακόμα περισσότερα.

Έχοντας ζήσει τα τελευταία χρόνια στη Σκωτία είχα την τιμή και την τύχη να γνωρίσω το whisky και να «γαλουχηθώ» στην κουλτούρα του στον τόπο που είναι συνυφασμένος με τον «βασιλιά των αποσταγμάτων» και που αντιπροσωπεύει τις αξίες του όσο κανείς άλλος.

Στη Σκωτία αντιλαμβάνεσαι ότι whisky δεν είναι οι δημοπρασίες, ο «υγρός χρυσός» και η επίδειξη γνώσεων αλλά είναι οι άνθρωποι του, το να μοιράζεσαι ένα δράμι με ένα αγαπημένο πρόσωπο, το κρύο και η βροχή της Σκωτίας, τα αρώματα που συναντάς σε ένα αποστακτήριο, η γευσιγνωσία, οι καλοί φίλοι, οι καινούργιοι φίλοι, η ζεστασιά ενός τζακιού, η κουλτούρα και το μεράκι ενός ολόκληρου λαού.

Ενός λαού που έχει μάθει ότι η ποιότητα προηγείται πάντα της ποσότητας, ότι η αναμονή είναι «χρυσός», ότι η βροχή είναι «ευλογία» και ότι η όλη ουσία του whisky είναι το να περνάς καλά.

Αν πάρεις μέρος στο «ταξίδι», το να περάσεις καλά είναι εγγυημένο. Το ταξίδι αυτό είναι διαφορετικό από τα άλλα. Είναι ένα ταξίδι με προορισμό την απόλυτη γευστική εμπειρία που θα κάνει τις αισθήσεις σου να πάρουν φωτιά. Και είναι οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν αυτή την εμπειρία ξεχωριστή.

Το άνοιγμα μιας καινούργιας φιάλης, ο ήχος που κάνει το whisky όταν πέφτει στο ποτήρι, η πρώτη μυρωδιά και η πρώτη γουλιά ενός πολύτιμου αποστάγματος, μια βραδιά γευσιγνωσίας με φίλους, η συζήτηση, οι προτάσεις για νέες δοκιμές, μια επίσκεψη σε ένα αποστακτήριο στη Σκωτία.

Θα μπορούσα να γράφω σελίδες ολόκληρες αλλά η ουσία είναι ότι οι εμπειρίες είναι προσωπικές όπως και η απόλαυση και αυτές που κάνουν τη διαφορά και γίνονται αναμνήσεις, μένουν για πάντα μαζί μας και κάθε μια συμβάλλει με το δικό της τρόπο στην απόλαυση.

 

Αυτό που αποτελεί ίσως από τις σημαντικότερες «στάσεις» στο γευστικό σου ταξίδι και αποτελεί σημείο αναφοράς και παντοτινή ανάμνηση κάθε whisky lover είναι η επίσκεψη σε ένα σκωτσέζικο αποστακτήριο. Σε έναν τόπο μαγευτικό με κλίμα ιδανικό για την παραγωγή του ποιοτικότερου whisky στον κόσμο, έχεις την ευκαιρία όχι μόνο να δεις από πρώτο χέρι την διαδικασία παραγωγής «από το κριθάρι στο μπουκάλι» αλλά και να γνωρίσεις και να μιλήσεις με ανθρώπους του χώρου που οι γνώσεις τους και οι εμπειρίες τους είναι παραπάνω από πολύτιμες.

Τι μπορεί να συγκριθεί με την εμπειρία να επισκέπτεσαι το μέρος που παράγεται το αγαπημένο σου whisky;

Να βλέπεις το κριθάρι που χρησιμοποιούν, τον πολτό να ζυμώνεται και να αποκτάει αλκοολική υπόσταση, τους αποστακτήρες να «βρυχώνται» ζεσταίνοντας το υγρό μέσα τους ώστε να ξεχωρίσουν μόνο το «πνεύμα» του, την ουσία του, το «καλό» μέρος του. Ωστόσο, ίσως η καλύτερη στιγμή της επίσκεψης σε ένα αποστακτήριο είναι η επίσκεψη στην αποθήκη, εκεί όπου το whisky «κοιμάται» και ωριμάζει σε μια αέναη αλληλεπίδραση με το ξύλο των βαρελιών. Δεν μπορείς να ξεχάσεις αυτή την εμπειρία.

Περπατάς ανάμεσα στα βαρέλια, μυρίζεις τις αναθυμιάσεις τους και αισθάνεσαι το χρόνο να κυλά αντίστροφα καθώς βλέπεις βαρέλια που υπάρχουν εκεί, ακούνητα, για δέκα, είκοσι, τριάντα χρόνια…

Συνταξιδιώτες σε αυτή την υπέροχη συλλογή αναμνήσεων όλοι όσοι εκτιμούν το whisky όπως του αρμόζει. Χωρίς υπερβολές και πάντα με καλή διάθεση και καλή παρέα.

Τελικά ίσως το κυνήγι της γεύσης να είναι το ταξίδι και όχι ο προορισμός. Ίσως αυτό να είναι που το κάνει διαφορετικό. Οι εμπειρίες που θα αποκτήσεις στο ταξίδι, είναι εμπειρίες που σου αλλάζουν την ζωή. Αν έχεις ήδη ξεκινήσει το ταξίδι σου, ξέρεις. Αν όχι, ξεκίνα και δεν θα χάσεις.

 

Slàinte mhath!

READ MORE

The new Premier Barrel branding sees the original premium ceramic decanter don a new hand-drawn label on parchment paper featuring eccentric yet romantic rhyming tasting notes. In addition, regional colour differentiation is a key theme of the pack, as the Scottish region in which the Whiskies are distilled has a significant impact on the character of the spirit, and so, the label colourways should be telling as to what to expect from the particular bottling.
With rich, bold colours and a wooden gift box reminiscent of an ancient book, the updated packaging aims to modernise Premier Barrel whilst honouring its traditional and artisanal charm.
In keeping with the eccentric Victorian style used for the decanter’s label and individually written tasting notes, Douglas Laing’s current considerably canny yet charming custodian, crusader and Company Chairman of calibre, Fred Laing comments pithily: “Probably perspicacious, provident, prodigiously provisioned proprietors, purveyors (preferably also purchasers) of panache will be palpably pleased by our provisioning of this particularly palatable pedigreed Premier Barrel.”
Premier Barrel was launched in 2008 and is now part of Douglas Laing’s “Exceptional Single Casks” – a collection of Single Cask Single Malt and Single Grain Whiskies from a vast range of Scotland’s Distilleries under the brands of Provenance, Old Particular and Xtra Old Particular. Premier Barrel will offer a new and unique proposition within the Exceptional Single Cask range with its distinctly different brand personality and packaging.
New-look Premier Barrel launches with 4 new bottlings, each bottled at 46% alcohol strength, including:

– Craigellachie 10 Years Old
– Glen Garioch 8 Years Old
– A 100% sherry matured Dailuaine 10 Years Old
– Bunnahabhain 10 Years Old

Premier Barrel in its new livery will be available from specialist Scotch Whisky retailers across the UK, Europe and Asia from November 2018.

READ MORE
γράφει ο Αλέξανδρος Σουρμπάτης

 

Όλα ξεκίνησαν μετά την ανακοίνωση των 50 καλύτερων μπαρ του κόσμου στο Λονδίνο. Αφού χάρηκα πολύ με την αναγνώριση της δουλειάς λατρεμένων φίλων μου από Ελλάδα, Κύπρο και τον υπόλοιπο κόσμο, σειρά είχε το πολυαναμενόμενο ταξίδι στη χώρα των αντιθέσεων, πατρίδα των πιο ασυμβίβαστων Βρετανών, εκεί που το ουίσκι γράφεται χωρίς ‘e’.

Ένιωθα την ανάγκη να φτάσω στην πηγή, να δω από κοντά ακόμα μια φορά τον τόπο που παράγεται αυτό το πολυδιάστατο και συνάμα μαγευτικό “νερό της ζωής” όχι μόνο λόγω του επαγγέλματός μου και της διαχείρησης ενός whisky bar, αλλά κυρίως της απεριόριστης αγάπης μου για το εν λόγω απόσταγμα.

Αυτή τη φορά στόχος μου ήταν ένα αποστακτήριο στην πασίγνωστη υποπεριοχή των Σκωτσέζικων highlands, στο Speyside. Mια περιοχή που πήρε το όνομά της από τον ποταμό Spey, ο οποίος διαρρέει τα εδάφη της, και παράγει σχετικά αρωματικό και μαλακό ουίσκι, χωρίς αυτό να αποτελεί κανόνα.

Αυτό το αποστακτήριο, ο κολοσσός της εταιρίας William Grant & Sons, δεν είναι άλλο από το Glenfiddich το οποίο παράγει ετησίως 10 εκατομμύρια λίτρα ουίσκι κάνοντάς το το μεγαλύτερο αποστακτήριο στη Σκωτία με 26 αποστακτήρες και 45 αποθήκες ωρίμανσης δικαιώνοντας παράλληλα τον παραπάνω χαρακτηρισμό. Έχει επίσης δική της γραμμή επισκευής και ανακατασκευής βαρελιών, τεχνίτες χαλκού για τους αποστακτήρες και μονάδα εμφιάλωσης. Όμως εκτός από τον προορισμό, εξ’ίσου σημαντικό είναι και το ταξίδι.

Σχεδόν άυπνος από τη ζωηρή νύχτα Παρασκευής στο Εδιμβούργο και τα πολύβουα μπαρ του ξεκίνησα την “ανάποδη” οδήγηση προς το αποστακτήριο το οποίο με τα χαμηλά όρια ταχύτητας στην ηλιόλουστη εξοχή της ορεινής Σκωτίας ήταν 3,5 ώρες μακριά. Ήταν τόσο θεάρεστο το τοπίο που με πολλή ευκολία κρατήθηκα ξύπνιος και έφτασα στην ώρα μου στον προορισμό μου. Καταπράσινα χωράφια εναλλάσονταν με χρυσοκίτρινες φυτείες κριθαριού και γυμνά ανεμοδαρμένα βουνά. Πλησιάσοντας στο αποστακτήριο και μπαίνοντας στο χωριό Dufftown ανάμεσα στα πολλά σπίτια και τις φάρμες ξεπρόβαλλαν διάσπαρτα και πολλά αποστακτήρια κάνοντας ένα τόσο περίεργο θέαμα για τον κοινό επισκέπτη να φαίνεται πολύ φυσικά ενσωματωμένο στο όλο τοπίο. Ουίσκι για τα οποία διάβαζα από μικρός ξεπρόβαλλαν σε πινακίδες σήμανσης μανιωδώς το ένα μετά το άλλο.

Ακολουθώντας αυτές που είχα ως στόχο εξ’αρχής, οδήγησα στον δαιδαλώδη δρόμο κι έστριψα αριστερά στον χώρο υποδοχής επισκεπτών του Glenfiddich. Όντας ήδη μέσα στην “κοιλάδα των ελαφιών” (σ.σ. η ακριβής μετάφραση της λέξης Glenfiddich στα Κέλτικα) άφησα το αυτοκίνητο στο χώρο στάθμευσης και κατευθύνθηκα στην είσοδο σκεπτόμενος ότι το πραγματικό ταξίδι τώρα ξεκινούσε!

Μια γλυκύτατη κυρία με υποδέχθηκε πολύ εγκάρδια και με οδήγησε στον 2ο όροφο του αποστακτηρίου. Εκεί βρήκα τον άνθρωπο που για τις επόμενες 4 ώρες θα γινόμουν η σκιά του σε όλη την ξενάγηση. Οι περιηγήσεις στο αποστακτήριο είναι τρεις και ποικίλουν ανάλογα με την οικονομική ευχέρεια του κάθε επισκέπτη καθώς και με το μέγεθός τους. Η ξενάγηση που είχα προκρατήσει ήταν 4 ωρών, σε χώρους με περιορισμένη πρόσβαση και γευσιγνωσία συνοδεία φαγητού στο τέλος.

Στον 2ο όροφο που βρισκόμασταν, έμαθα όλη την ιστορία του αποστακτηρίου και γενικότερα της οικογένειας Grant. Παρεπιπτόντως το πάτωμα που μας στήριζε ήταν το παλιό malting floor του αποστακτηρίου, όπου στέγνωνε το κριθάρι κατά τη διάρκεια της βυνοποίησής του και ήταν φυσικά διάτρητο.

Ο William Grant ξεκίνησε από πολύ μικρός να δουλεύει. Στην αρχή ως τσαγκάρης και στη συνέχεια σε ορυχεία, αλλά παρ’όλα αυτά έλαβε ανώτερη μόρφωση. Κατάφερε κι έγινε βιβλιοθηκονόμος στην τοπική βιβλιοθήκη και στο αποστακτήριο του Mortlach όπου δούλεψε για 20 χρόνια. Εκεί έμαθε την τέχνη παραγωγής του ουίσκι και κατάφερε αφού είχε παντρευτεί και κάνει 9 παιδιά να χτίσει το αποστακτήριο του Glenfiddich. Μαζεύοντας όλα αυτά τα χρόνια λεφτά, παραιτήθηκε από τη δουλειά του, αγόρασε τη γη και όλα τα υλικά που χρειαζόταν για £800. Αλλά δεν είχε περισσότερα να χρηματοδοτήσει την ανέγερση του αποστακτηρίου. Έτσι με τη βοήθεια των παιδιών του και κυριολεκτικά με τα χέρια μαζεύοντας πέτρες από την όχθη του ποταμού Fiddich αποπεράτωσαν την οικοδόμησή του το 1887. Αποστακτήρες αγόρασε από ένα διπλανό αποστακτήριο για £120, το οποίο εξαγοράστηκε από τον Alexander Walker της γνωστής οικογενείας και δεν χρεαζόταν τους υπάρχοντες αποστακτήρες πλέον, το Cardow. Σας θυμίζει κάτι; Αργότερα μετονομάστηκε στο πασίγνωστο σε όλους μας Cardhu.

Τα Χριστούγεννα του ίδιου έτους η πρώτη σταγόνα ουίσκι Glenfiddich έτρεξε από τον αποστακτήρα. Μπορείτε να φανταστείτε τι ήπιαν στο γιορτινό τραπέζι όλη η οικογένεια εκείνη την νύχτα!

Φυσικά δεν υπήρχε καμία νομοθεσία για την παρασκευή του ουίσκι εκείνη την εποχή και μπορούμε να συμπεράνουμε αβίαστα ότι εκτός από πολύ καλό ουίσκι έπιναν και πάρα πολύ κακό, όπως επίσης και μη παλαιωμένο και σε αλκοολική ένταση κατ’ευθείαν από τον αποστακτήρα!

Για ποιό λόγο κακό όμως; Γιατί αφ’ενός η μη ελεγχόμενη ζύμωση σε φυσικό περιβάλλον σίγουρα περιείχε και ζημιογόνα βακτήρια και αφ’ετέρου η μη τεχνολογικά μετρήσιμη ποσότητα «κακής» αλκοόλης περνούσε στο τελικό προϊόν το οποίο περιείχε εκτός από αιθυλική αλκοόλη και αρκετή μεθανόλη (σ.σ. ξυλόπνευμα) που είναι βλαβερή για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Η κουβέντα συνεχίστηκε με την εξιστόρηση της οικονομικής ανάπτυξης της οικογενειακής ως τότε επιχείρησης. Η επιτυχία ήταν μη αναμενόμενη και τόσο μεγάλη που η οικογένεια αγόρασε και μια διπλανή έκταση όπου έχτισε ακόμα ένα αποστακτήριο, το γνωστό σε όλους μας Balvenie το 1892.

Τη δεκαετία του ’20, εποχή της ποταπαγόρευσης στην Αμερική, η αγορά του ουίσκι κατρακύλησε και οδήγησε πολλά αποστακτήρια στην χρεωκοπία. Μόνο 6 αποστακτήρια σε όλη τη Σκωτία παρέμειναν ανοιχτά κι ένα από αυτά ήταν και το Glenfiddich. Παρά την κάθετη μείωση των πωλήσεων, η οικογένεια αποφάσισε την αύξηση της παραγωγής και ταυτόχρονα του αποθεματικού της. Κάποιοι είπαν τον William Grant τρελό.

Με την λήξη της Ποταπαγόρευσης η εταιρία ήταν έτοιμη να «πλημμυρίσει» την Αμερικάνικη αγορά με παλαιωμένο, πλην αρωματικό και ντελικάτο ουίσκι, όπερ και εγένετο! Οι Αμερικάνοι λάτρεψαν αυτό το προϊόν σε σχέση με το σκληρό «δικό» τους bourbon. Αποτέλεσμα αυτής της λατρείας ήταν η ραγδαία αύξηση των πωλήσεων.

Παράλληλα δύο καινοτομίες για εκείνη την εποχή έλαβαν χώρα στο αποστακτήριο. Το 1957 ο Charles Gordon, εγγονός του William Grant ( καμία σχέση με την οικογένεια του gin) αποφάσισε την εγκατάσταση τεχνιτών που επισκεύαζαν επί τόπου τους χάλκινους αποστακτήρες και το 1959 έχτισαν δίπλα στο αποστακτήριο  χώρο όπου επισκευάζονταν τα βαρέλια που θα υποδέχονταν το πολύτιμο υγρό.

Μέχρι τότε η πλειοψηφία της παραγωγής αφορούσε blended whisky. Αυτό άλλαξε πολύ γρήγορα με αποτέλεσμα το Glenfiddich να γίνει το πρώτο single malt whisky που πουλήθηκε σε αεροδρόμιο, το πρώτο αποστακτήριο που έκανε τμήμα υποδοχής επισκεπτών, το πρώτο single malt που πουλήθηκε εκτός Σκωτίας και το πρώτο που έσπασε το φράγμα των 500.000 κιβωτίων σε μια χρονιά.

Και για να μην κάνει βαρετή την παρουσία μας εκεί ο υπέροχος Σκωτσέζος ξεναγός μας που μιλούσε παραδόξως πολύ καταληπτά Αγγλικά, μας μετέφερε στο ισόγειο του αποστακτηρίου.

Εκεί είδαμε πώς 100 τόνοι βυνοποιημένου κριθαριού επεξεργάζονται καθημερινά. Παρεπιπτόντως όταν ο William Grant άνοιξε το αποστακτήριο, επεξεργαζόταν 10 τόνους την εβδομάδα!

Υπάρχουν 24 τεράστιες ξύλινες δεξαμενές 50.000 λίτρων που φιλοξενούν το ζαχαρούχο πλέον διάλυμμα που θα υποστεί ζύμωση και θα οδηγηθεί στους 26 εν ενεργεία αποστακτήρες. Η παραγωγή όλης της ποσότητας ουίσκι γίνεται από την αρχή ως το τέλος στη ίδια τοποθεσία και 45.000 περίπου λίτρα παράγονται ημερισίως χωρίς την παραμικρή παρέμβαση υπολογιστή!!!

Με τον παραδοσιακό τρόπο από το 1887 μέχρι σήμερα όλες οι τεχνικές πληροφορίες αναφορικά με την παραγωγή γράφονται καθημερινά σε μαυροπίνακα με το χέρι! Είναι πραγματικά εντυπωσιακό παρά την τεράστια παραγωγή, να μην υπάρχει υπολογιστής να ελέγχει την γραμμή παραγωγής.

Σε κάθε δεξαμενή προστίθενται 216 κιλά συγκεκριμένου στελέχους ζύμης (mauri) που θα μετατρέψουν τα ζάκχαρα 50.000 λίτρων βυνοποιημένου κριθαριού και νερού σε ένα πρώιμο είδος μπύρας 9-9,5% abv. μετά από περίπου 48-72 ώρες.

Σημαντικό είναι ότι πάνω στον μαυροπίνακα που αναγράφονταν όλες αυτές οι πληροφορίες, είδα τρία γράμματα στο τμήμα των ζυμών που μου κίνησαν την περιέργεια. Αμέσως ρώτησα σαν σπασικλάκι που είμαι τι σήμαινε το DCL, αφού αυτά ήταν τα αρχικά της Distillers Company Limited. Ίσως να μην σας λέει κάτι, αλλά όταν συγχωνεύτηκε με την Guinness τo 1987 έκαναν την σημερινή Diageo. Η απάντηση που πήρα ήταν καθ’όλα πειστική, αφού αγόραζαν από την εν λόγω εταιρία ζύμες για τις ανάγκες τους μέχρι τότε οπότε και σταμάτησαν τις συναλλαγές μεταξύ τους.

Κλασσικό Σκωτσέζικο ουίσκι από το Speyside, αποσταγμένο 2 φορές σε χάλκινους αποστακτήρες τύπου άμβυκα. 9.100 λίτρα η χωρητικότητα των αποστακτήρων της πρώτης απόσταξης (wash still) και 4.550 λίτρα εκείνων της δεύτερης (spirit still). H πρώτη απόσταξη διαρκεί 5-6 ώρες όπου το αποτέλεσμα (low wines) με 25% περιεκτικότητα σε αλκοόλ από τους συνολικά 10 wash stills περνάει στους 16 spirit stills. Η δεύτερη απόσταξη διαρκεί 8-9 ώρες και το new make spirit θα βγει με 65-75 % περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Ακόμα φυσικά δεν έχει δικαίωμα να ονομαστεί ουίσκι, πράγμα που θα συμβεί αφού μπει σε δρύινα χρησιμοποιημένα βαρέλια μέγιστης χωρητικότητας 700 λίτρων για τουλάχιστον 3 χρόνια όπως προτάσσει η νομοθεσία από το 1909 που τέθηκε σε ισχύ. Στο Glenfiddich το new make spirit αραιώνει στους 63,5% abv. και ακολούθως μπαίνει σε βαρέλια που πριν περιείχαν είτε bourbon, είτε sherry είτε κάποιες ειδικές εμφιαλώσεις σε βαρέλια που περιείχαν κρασί port ή μπύρα IPA (βλ. Glenfiddich XX και Glenfiddich IPA).

Πάρα πολύ σημαντικό σε μια τέτοιου μεγέθους παραγωγή είναι το θέμα εξοικονόμησης ενέργειας και το Glenfiddich είναι σχεδόν αυτάρκες. Η θερμοκρασία που εκλύεται από την διαδικασία ζύμωσης χρησιμοποιείται στην ανάφλεξη των αποστακτήρων, άρα πολλή λιγότερη ενέργεια απαιτείται για την λειτουργία 26 συνολικά αποστακτήρων. Ενώ η πλειοψηφία των αποστακτηρίων δίνει τα υπολείμματα του κριθαριού που έχει επεξεργαστεί σε κτηνοτρόφους ως ζωοτροφή, το Glenfiddich το μετατρέπει σε βιοκαύσιμο με το οποίο τροφοδοτεί ενεργειακά τους αποστακτήρες. Επίσης μια τεράστια φυσική δεξαμενή νερού στον εξωτερικό χώρο του αποστακτηρίου ψύχει τους συμπυκνωτές στους αποστακτήρες και δεν απαιτείται περαιτέρω σπατάλη νερού.

Έβαλα το κεφάλι μου μέσα σε όποια ανοιχτή δεξαμενή βρήκα και έβγαλα παράνομα μερικές φωτογραφίες. Η αυστηρή νομοθεσία απαγορεύει τη λήψη φωτογραφιών λόγω υψηλής συγκέντρωσης αλκοόλης στους χώρους των αποστακτήρων και στις αποθήκες παλαίωσης. Ισχυρίζονται ότι μπορεί να προκαλέσει ανάφλεξη. Στον ίδιο χώρο για δεκαετίες εργάτες φτυάριζαν κάρβουνο κάτω από τους αποστακτήρες με ένα τσιγάρο στο στόμα και δεν έγινε ποτέ τίποτα. Θα προκαλέσει ανάφλεξη μια φωτογραφία από κινητό;;;

Σειρά είχε η περιήγηση στις αποθήκες παλαίωσης. Και εκεί ήταν που κατάλαβα το μέγεθος παραγωγής. Στην περιοχή λοιπόν η εταιρία William Grant and Sons παλαιώνει 100 εκατομμύρια λίτρα (!) ουίσκι στις αποθήκες των 4 αποστακτηρίων που διατηρεί.

Το Glenfiddich κατάφερε να υλοποιήσει κάτι εντελώς παράδοξο, τηρώντας ταυτόχρονα τους νόμους που διέπουν το Σκωτσέζικο ουίσκι. Bάση του Scotch Whisky Act του 1988 το Σκωτσέζικο ουίσκι πρέπει να παλαιώνει υποχρεωτικά σε βαρέλια μικρότερα των 700 λίτρων. Για να καταφέρει λοιπόν να εφαρμόσει την ιδέα του για παλαίωση με σύστημα solera που ήθελε ο malt master David Stewart, χρησιμοποίησε μια τεράστια δεξαμενή παλαίωσης την οποία γέμισε με τουλάχιστον 15 ετών ουίσκι προερχόμενο από 3 διαφορετικά βαρέλια 200-225 λίτρων (new wood, ex-bourbon, ex-sherry). Εμφιαλώνει λοιπόν κάθε χρόνο από το 1998 τη μισή δεξαμενή η οποία ποτέ δεν έχει αδειάσει και προσθέτει ουίσκι 15 ετών με αποτέλεσμα το προϊόν που εμφιαλώνεται κάθε χρόνο να έχει ένα μικρό ποσοστό από όλα τα χρόνια που γέμιζε. Ευρηματική αν μη τι άλλο η ιδέα του!

Η William Grant and Sons χρησιμοποιεί σχεδόν 90 διαφορετικούς τύπους βαρελιών. Είτε διαφορετικής χωρητικότητας, είτε καταγωγής.

Η ξενάγηση, αφού έχουν περάσει περίπου 3 ώρες, οδηγείται ξανά στο πρώτο δωμάτιο όπου είχαμε ξεκινήσει. Καθόμαστε σε ένα τραπέζι με 5 διαφορετικά ποτήρια στοιχισμένα μπροστά σε μικρά καναπεδάκια. Δοκιμάσαμε το Glenfiddich 12 με καπνιστό σολομό, μαγιονέζα με κάπαρη και τζελ μήλου, το Glenfiddich 15 με florentine μπισκότο από βρώμη, μέλι, σύκα και πιπερόριζα, το Glenfiddich 18 με καπνιστό παστράμι από ελάφι μεριναρισμένο σε ζωμό παντζαριού, ψωμί σίκαλης και crème fraîche, το Glenfiddich 21 με crème brûlée, αλατισμένη καραμέλα και φρέσκια μπανάνα και τέλος το Glenfiddich 26 με blue cheese, αχλάδι και αλατισμένους καραμελωμένους καρπούς.

Τώρα που σας άνοιξα την όρεξη, θα σας εκμυστηρευτώ ότι ο αγαπητός κυριούλης που τον ρωτούσα ακόμα και για την σκόνη που ανέπνεα, μου έβαλε κρυφά μια γενναία δόση από το καινούριο Glenfiddich 30, εμφιαλωμένο πριν μερικές ώρες το οποίο απογείωσε την ήδη εκπληκτική εμπειρία!

Μερικές σκόρπιες σκέψεις πριν ολοκληρώσω αυτό το ταξίδι είναι η αγάπη και αφοσίωση που ένιωσα έκδηλη στο αποστακτήριο. Το σθένος με το οποίο εξακολουθούν να φτιάχνουν ουίσκι χωρίς την βοήθεια αυτοματοποιημένων διαδικασιών ενώ ταυτόχρονα προσέχουν και το περιβάλλον είναι αξιοθαύμαστο.

Ποτέ δεν χρησιμοποίησα την λέξη “καλύτερο” για ουίσκι, γιατί δεν υπάρχει κακό ουίσκι παρά μόνο διαφορετικό. Και το Glenfiddich σίγουρα είναι τόσο διαφορετικό που το ταξίδι εκεί με έκανε να εκτιμήσω πολύ περισσότερο την οικογένεια του γερo William που με 800 λίρες στην τσέπη και πολλή όρεξη για δουλειά έκανε το πνευματικό του παιδί έναν γίγαντα στην παγκόσμια βιομηχανία του ουίσκι.

Slainte!

READ MORE